Maine Coon

Perła Annaru*PL®

Rasa Maine Coon

Pochodzenie

Maine Coon jest największym przedstawicielem kotów domowych. Jego charakterystyczną cechą są rysie pędzelki na końcach uszu, które dodają mu uroku i pozornej dzikości.

Swą nazwę zawdzięcza amerykańskiemu stanowi Maine, skąd pochodzi. „Coon” jest częścią słowa „raccoon” oznaczającego szopa pracza. Legenda głosi, iż rasa ta powstała w wyniku głębokiego uczucia, które połączyło dzikiego kota z szopem praczem. Z punktu widzenia genetyki jest to oczywiście niemożliwe. I my również nie damy temu wiary. To określenie odzwierciedla raczej sympatyczny charakter, wygląd i zwyczaje tego popularnego w stanie Maine zwierzaka. Głównie odnosi się to do jego wspaniałego futra i puszystego ogona.

Maine Coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano ją na wystawie w Nowym Jorku w 1860r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983 r.

Koty rasy Maine Coon mają na świecie bardzo bogatą i długą historię hodowlaną i wystawową. W Polsce pojawiły się dopiero parę lat temu, ale już cieszą się olbrzymią popularnością. Zawdzięczają to przede wszystkim okazałości w wyglądzie, wielkości połączonej z łagodnością, wyglądowi głowy przypominającemu głowę rysia, miłemu w dotyku futru, długiemu puszystemu ogonowi, niekłopotliwej opiece w hodowli w warunkach domowych.

Charakterystyka

Maine Coon to idealne zwierzę domowe. Łagodny, zrównoważony, wesoły. Jest bardzo towarzyski. Koty te bardzo przywiązują się do człowieka, więź ta bywa niezwykle silna. Najchętniej stale przebywałyby w towarzystwie człowieka „pomagając” we wszystkich pracach domowych. Nawiązywanie kontaktów to dla Maine Coona prawdziwa przyjemność. Zawsze chętny do zabaw i psot. Lubi być w centrum zainteresowania, szczególnie wtedy, gdy w domu pojawiają się goście. Jest to dla niego wspaniała okazja do popisywania się i robienia tego, co na co dzień jest zabronione.
Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Ze stoickim spokojem zniesie te najbardziej wylewne objawy czułości. Są bystre i inteligentne, co sprawia, że stosunkowo łatwo dają się ułożyć. Lubi towarzystwo innych kotów. Żyje w przyjaźni z psami. Jest silny i bardzo zwinny.

Znany jest z wydawania charakterystycznych dźwięków przypominających świergolenie.

Wygląd

Maine Coon jest duży (waga ok. 7-9 kg kocury, kotki znacznie mniejsze ok. 4-6 kg) o mocnej budowie, muskularny. Sylwetka wydłużona. Pełny rozwój fizyczny osiąga w wieku 3-4 lat.
Oczywiście bywają też szczególnie dorodne osobniki, gdzie kocury mogą ważyć 10-11kg, a kotki nawet pod 8kg. Należy pamiętać, że nie zawsze waga odpowiada wielkości, gdyż dwa koty identycznych rozmiarów a różniące się budową kośćca będą też różnej wagi i ta różnica może wynosić nawet ok. 2 kg.

Głowa: Średnio szeroka, u kocurów szersza niż u kotek. Klinowata. Broda mocna, tworzy pionową linię z nosem i górną wargą. Nos długi z przełomem.

Oczy: Duże, szeroko osadzone i lekko skośnie w stosunku do zewnętrznej krawędzi nasady ucha, nieco owalne, dające odczucie dzikiego spojrzenia, „wild look”, niektórzy mówią, ze kot wygląda jak dziki lub wkurzony. Wadą jest zbyt „otwarte” i okrągłe oko, jakby kot był zdziwiony lub zbyt małe i wąskie o migdałowym kształcie. Kolory wszystkie dozwolone, ale barwa czysta, najczęściej spotykane zielone w odmianach, bursztynowe lub złotopomarańczowe. U odmiany o białej sierści oczy niebieskie lub różnokolorowe (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe).

Uszy: Duże, jednak nie za wielkie, proporcjonalne do głowy, u nasady szerokie, lekko szpiczaste zakończone rysimi pędzelkami (im większe pędzle tym lepiej). Osadzone wysoko, ale niezbyt blisko siebie- prawidłowy rozstaw uszu to na szerokość ucha u nasady.

Tułów: Długi, masywny, proporcjonalny, z szeroką klatką piersiową.

Kończyny: Średniej długości, mocne. Stopy duże okrągłe, z owłosieniem między palcami.

Ogon: Przynajmniej długości tułowia. U nasady szeroki, zwęża się ku końcowi, bogato owłosiony, puszysty.

Szata: Typ pół-długowłosy. Sierść to włos okrywowy i podszerstek. Mocno błyszczące włosy powinny opadać płynnie, struktura jedwabista, włos okrywy gruby i gładki, podszerstek miękki, delikatny, szata krótsza na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu, na tylnych kończynach tworzy tzw. portki, kryza, czyli grzywa wokół szyi, pióro na ogonie. Sierść ze względu na swoją budowę jest wodoodporna.

Zapraszamy również do zakładek poświęconych kotom tej rasy:

Kocury   Kotki   Kocięta